Forum sanepid.forumoteka.pl Strona Główna sanepid.forumoteka.pl
Opis Twojego forum
 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

dla laików

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum sanepid.forumoteka.pl Strona Główna -> Badania Żywnośc i Przedmiotów Użytku
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Ba
Semi-pro User


Dołączył: 03 Lip 2007
Posty: 38

PostWysłany: Wto Lip 17, 2007 10:24 am    Temat postu: dla laików Odpowiedz z cytatem

Jakich barwników unikać , jakich unikać umiarkowanie Laughing
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Sylwia



Dołączył: 07 Gru 2016
Posty: 67

PostWysłany: Sro Gru 07, 2016 11:13 pm    Temat postu: Forumoteka.pl Odpowiedz z cytatem



Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość Odwiedź stronę autora
Agilent
Site Admin


Dołączył: 03 Lip 2007
Posty: 757

PostWysłany: Czw Lip 19, 2007 7:39 am    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

To wszystko zalezy od dawki, bo zazwyczaj to nie srodek jest szkodliwy tylko jego dawka Smile
Wszystko jest trucizną i nic nią nie jest ... jak mawial Paracelsus
Na pewno do szkodliwych barwnikow naleza Sudan (I, II, III, IV) oraz Para-red, Rodamina B
Sa one oczywiscie zakazane jako dodatki do żywności. (jest wyjatek z margaryna ale to inny temat). Niestety sa dodawane do papryki i innych przypraw. Dlatego w miare mozliwosci nalezy unikac przypraw tanich z malych firm lub nieznanego pochodzenia (jakies opakowania zbiorcze z tagu warzywnego)
A co do reszty to moze kilka słów.

Barwniki azowe należą do barwników syntetycznych zawierających w swej strukturze grupę azową, -N=N-. Grupa azowa nie występuje w naturalnych związkach. Większość barwników azowych zawiera jedną grupę azową, a niektóre dwie (disazo) lub trzy (trisazo).

Barwniki azowe stanowią około 60-70% wszystkich barwników stosowanych w przemyśle spożywczym i tekstylnym. Teoretycznie, barwniki azowe mogą być wytwarzane w pełnych kolorach tęczy, choć bardziej rozpowszechnione są barwniki żółte/czerwone niż niebieskie/brązowe.

Różne, głównie aromatyczne, boczne grupy zlokalizowane wokół wiązania azo, umożliwiają stabilizację grupy N=N i powodują, że stają się związkiem rozszerzającym przesunięcia chemiczne.

Powoduje to także zabarwienie tych związków, co wynika z faktu, że związki uczestniczące w reakcji przesunięcia lub sprzęgania często absorbują widzialne częstości promieniowania. Aromatyczne azo związki (R = R' = związek aromatyczny) są zwykle trwałe i cechują się silną jaskrawą barwą.

Do wytworzenia barwnika azowego wymagane są dwa związki organiczne – składnik diazo i składnik wiążący. Ponieważ oba składniki mogą być znacząco modyfikowane, w rezultacie można uzyskać ogromną liczbę barwników, szczególnie wtedy, gdy cząsteczki wyjściowe są łatwo dostępne i tanie. Ponadto, prostota reakcji sprawia, że łatwo jest powiększyć skalę procesu otrzymywania barwnika. Niewielkie jest także zapotrzebowanie energii reakcji, gdyż zachodzi ona w temperaturze zbliżonej do otoczenia. Szkodliwość procesu na środowisko jest niewielka, ponieważ reakcje zachodzą w wodzie, która jest dostępna, tania, łatwa do oczyszczenia i pozbycia się. Wymienione czynniki powodują, że wytwarzanie barwników azowych jest bardzo tanie.

Trwałość barwników azowych jest większa niż naturalnych barwników żywności. Barwniki azowe są trwałe w pełnym zakresie pH charakterystycznym dal żywności, są niewrażliwe na ciepło i nie blakną pod wpływem światła lub tlenu. Cechy te czynią je przydatne do barwienia prawie każdego produktu żywnościowego. jedyną wadą jest to, że barwniki azowe są nierozpuszczalne w tłuszczu. W ten sposób olej można zabarwić tylko wtedy, gdy barwniki azowe zostaną przyłączone do cząsteczki tłuszczu, lub gdy zostaną rozdyspergowane w postaci bardzo małych cząstek.

Toksyczność

Ostre zatrucia barwnikami azowymi według definicji zawartej w przepisach Unii Europejskiej, należą do rzadkości. Spożywając produkty żywnościowe zawierające barwniki azowe nie ma ryzyka przekroczenia bezpośredniej, toksycznej dawki tych związków. Większość barwników azowych (stosowanych w żywności i wyrobach tekstylnych) posiada wielkość LD 50 mieszczącą się w zakresie 250-2,000 mg/kg masy ciała. Spożyta jednorazowo, śmiertelna dawka barwników azowych wynosi zatem kilkaset gramów. Ponieważ barwniki azowe rozpuszczają się w wodzie, nie akumulują się w organizmie, lecz są metabolizowane w wątrobie i wydalane w moczu. Barwniki azowe mają bardzo dużą intensywność zabarwienia i w barwionej żywności ich zawartość nie przekracza mg/kg produktu. Aby nastąpiło zatrucie, przeciętny dorosły konsument musiałby spożyć ponad 100 kg produktów barwionych barwnikami azowymi w ciągu jednego dnia.

Niemniej jednak, ze względu na skutki uboczne niektóre barwniki azowe nie są dozwolone do stosowania w żywności. Nie wynika to jednak z cech samego barwnika, lecz z produktów ich degradacji.

Wiązanie azowe jest najbardziej nietrwałą częścią cząsteczki barwnika i u ssaków, w tym u człowieka, może łatwo ulec rozkładowi enzymatycznemu. Wiązanie azowe może zostać zredukowane i rozerwane i w rezultacie cząsteczka barwnika dzieli się na dwie części. Reakcja następuje w obecności enzymu azoreduktazy. Enzym ten jest niespecyficzny, występuje w różnych mikroorganizmach (np. w bakteriach jelitowych) i u ssaków.

Azoreduktazy o zróżnicowanej aktywności, występują u ssaków w różnych organach wewnętrznych, jak wątroba, nerki, płuca, serce, mózg, śledziona i tkanka mięśniowa. Największą aktywność enzymatyczną wykazują azoreduktazy wątroby i nerek.

Po rozerwaniu wiązania azowego, jeden ze składników - aromatyczne aminy absorbują się w jelitach i są wydalane w moczu. Jednakże, na metabolizm i wydalanie barwników azowych ma wpływ ich polarność. Sulfonowanie barwników azowych zmniejsza ich toksyczność poprzez poprawę wydalania barwnika i jego metabolitów w moczu. Barwniki sulfonowane, szczególnie związki mono-, di- oraz trisulfonowane są dopuszczone na całym świecie do stosowania w żywności, w kosmetykach oraz w lekarstwach doustnych.

Niektóre barwniki nie są dozwolone do barwienia żywności, ponieważ stwierdzono mutagenne i rakotwórcze działanie kilku produktów ich degradacji

Nadpobudliwość

Istnieje pogląd, że niektóre barwniki żywności zwiększają, a nawet powodują nadpobudliwość u dzieci. Pogląd ten dotyczy szczególnie barwników azowych. Badania nad wpływem barwników azowych na nadpobudliwość trwają od 1970 roku. W większości tych badań nie postawiono wniosków, a kilka z nich było sprzecznych. Główną wadą wykonanych badań był brak jasnych wyróżników nadpobudliwości, oraz to, że w wielu przypadkach korzystano z opinii rodziców. Opinie rodziców są często stronnicze, co utrudnia interpretację wyników. Ponadto, w kilku badaniach wskazujących na nadpobudliwość w oparciu o opinie rodziców, nie przedstawiono żadnych wyników bazując na wskaźnikach fizjologicznych. Typowym przykładem jest ostatnia publikacja Bateman et al. (patrz spis literatury poniżej) z 2004 roku, oraz reakcja na ten artykuł opublikowana w czasopiśmie Lancet (spis literatury poniżej). W większości badań nie wykazano wpływu czystych barwników azowych, zaś najsilniejsze skutki obserwowano u dzieci, którym podawano barwniki azowe i kwas benzoesowy.

Jak dotąd nie dowiedziono, że barwniki stosowane w żywności (zarówno azowe, syntetyczne, jak i naturalne) mają jakikolwiek wpływ na nadpobudliwość i zespół ADHD, ale nie dowiedziono także że tego wpływu brak. Najbardziej mocne dowody, przedstawione w latach 80-tych, nie wyglądają na wartościowe. Nie można jednak całkowicie wykluczyć wpływu barwników na pewne wrażliwe grupy dzieci.

Alergie

Barwniki azowe stosowane w żywności nie powodują reakcji alergicznych. Wiele barwników azowych używanych w przemyśle tekstylnym może wywoływać nadwrażliwość skóry i alergię, lecz nie są one stosowane w przetwórstwie żywności.

Barwniki azowe są zbyt małe aby wpływać wprost na układ odpornościowy, przez co nie wywołują bezpośredniej reakcji alergicznej. Jednakże niektóre z nich, szczególnie tetrazyna, mogą zwiększać wrażliwość na inne związki (miedzy innymi na wiele lekarstw). Jednocześnie, tetrazyna (prawdopodobnie także niektóre inne barwniki azowe) może wywołać objawy alergiczne u osób cierpiących na astmę i podobne choroby.

Dokładny mechanizm wzmożonej podatności na reakcję alergiczną lub atak astmy pod wpływem tetrazyny, jest wciąż nie w pełni poznany.
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Agilent
Site Admin


Dołączył: 03 Lip 2007
Posty: 757

PostWysłany: Czw Lip 19, 2007 11:59 am    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

A tu sa naturalne najczesciej uzywane :

Annatto Oil Soluble (Bixin) E 160 b
Annatto Water Soluble(Nor-Bixin) E 160 b
Turmeric Colour Powder(5%…95%) E 100
Reed Beet Powder E 162
Anthocynine Powder E 163
Paprika Colour Water/Oil Soluble E 160 c
Clorophyll Oil/Water Soluble E 140
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum sanepid.forumoteka.pl Strona Główna -> Badania Żywnośc i Przedmiotów Użytku Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Strona 1 z 1
Skocz do:  
Szybka odpowiedź
Użytkownik:
Wynik działania: 5+4 =


 
Możesz pisać nowe tematy
Możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Możesz dodawać załączniki na tym forum
Możesz ściągać pliki na tym forum




Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group